--- Hoe het allemaal begon... ---

Het is 1985 … Een groep opgeschoten jongens uit Volkel, ze noemen zichzelf De Berkenhoek (de naam komt van de bouwlocatie, een gedeelte van de Lage Heuvel), zal ook eens met de optocht meedoen. Ze pakken het meteen goed aan … een grote wagen. Met het Heren Verzetskamp toen een zeer actueel item halen ze helaas een laatste plaats. Ach, dat is vervelend, maar er is meer dan een optocht. Het prijzengeld wordt meteen omgezet in drank en ze hebben weer een avondje plezier.
Ze hebben de smaak te pakken en ze bouwen zo een aantal jaren verder:
1986 Vrouwencafé.... vierde plaats.
1987 Aanleunwoningen.... derde plaats.
1988 ’T slaat nergens op.... zesde plaats.

Inmiddels zijn de heren ook wat dames tegengekomen. Ook de drang naar een eerste plaats wordt groter. Dan maar eens proberen bij de overige categorieën. En jawel hoor… in 1989 wordt met Oost, west, Volkel best een eerste prijs behaald. In 1990 verdedigen we de eer met als resultaat weer een eerste plaats bij de overige categorieën met Een goed draaiende bar.

Maar het meedoen van het eerste jaar om de lol is inmiddels meer geworden. We willen nu eindelijk een keer gaan voor de eerste prijs bij de grote wagens. In 1991 besluiten we om de gok weer te wagen. Met man en macht wordt er gebouwd aan een grote wagen met als thema We hebben hetduvels op d’n beker. Het thema zegt genoeg. Maar helaas … weer niet. Er moet genoegen genomen worden met een derde plaats.
Maar we gaan door met in 1992 Een groot spektakel. Dit keer een tweede plaats … we komen dichterbij. In 1993 gaan we dan toch echt voor de eerste prijs met Unne pieper hì oog vur carnaval een derde prijs. De teleurstelling is zo groot dat wordt besloten om niet meer te bouwen. Met z’n alle (en dat zijn er inmiddels heel wat, ook klein Berkenhoekertjes) gaan we in 1994 naar de Boerenbruiloft van Harry en Dina Ebbers. Bij deze mensen zijn we jaren voortreffelijk opgevangen tijdens het bouwen van de wagens en bij de terugkeer van weer een teleurstelling.

Het animo wordt minder, we doen nog wel eens mee, maar niet meer om … je weet wel. In 2000 wordt de draad weer opgepakt, we kunnen het toch niet op ons laten zitten. We moeten toch weer beginnen, eens moet het toch lukken. We voelen ons aangetrokken tot Carnaval wordt het thema en we maken er zelfs een ‘act’ bij. Dit ziet het Volkels publiek wel zitten. We gaan niet voor een eerste prijs, we gaan om weer eens te proeven van het gevoel. Als we op zondagavond dan ook met een tweede plaats uit de bus komen is iedereen erg blij. Want dit hebben we niet verwacht.

In 2001 wordt het dan echt serieus, nu gaan we ervoor. Het is nu of nooit meer. Het wordt nu, want eindelijk is het dan zover na 13 keer meedoen bereiken we dan eindelijk dat ultieme doel. Met We walsen d’r over winnen we dan eindelijk de EERSTE PRIJS BIJ DE GROTE WAGENS. En we bedanken het Volkels publiek voor de PUBLIEKSPRIJS.

 

In 2002 laten we ons weer van onze beste kant zien. Dat zijn we immers aan onze stand verplicht. In november 2001 wordt de start gemaakt voor weer een grote wagen met als thema We haauwe ’t gas d’r op. Weer wordt het een groot succes met weer een eerste prijs en de publieksprijs voor deze creatie.

Met veel genoegen nemen we ook nog deel aan de halfvastenoptocht. Daar slepen we nog een tweede prijs in de wacht. Dus we kunnen wederom spreken van een zeer geslaagd jaar.

En dan wordt het 2003. Zou het ons dan lukken om het grootste van het grootste te behalen…de wisselbeker van de grote wagens. Kosten nog moeite worden gespaard. Het mag niet nét winnen zijn. Het moet overtuigend winnen worden! En dat gebeurd… Met carnavals gu als unne film vurbij winnen we de eerste prijs, de publieksprijs én DE WISSELBEKER!!!!!

 

In 2004 besluiten we het wat rustiger aan te doen, de wagen van 2003 is de deur uit. We starten met een nieuw, kleiner onderstel. We bouwen in twee gedeelten dus wordt het toch nog een grote wagen met Zwaaien en zwieren, carnaval vieren behalen we wederom een eerste prijs!

En dan is het 2005. De plannen om het wat rustiger aan te doen worden gerealiseerd. Tenminste als het om de wagen gaat. Maar tijdens het prinsenbal van 7 januari staat er ons een grote verrassing te wachten… Onze Geert wordt prins van Pieperland. Dus gedaan met de rust. We besluiten om het plan van de wagen niet veel te wijzigen, maar ons op zoveel mogelijk activiteiten van prins Geert te laten zien. Te beginnen met de receptie, daarna volgen de zitting en de receptie in Uden, waar we ons nieuwe lied Nou dettie prins geworre is ten gehore brengen. Verder verschijnen we nog op de sleuteloverdracht op het gemeentehuis en in de buurt en dan wordt het tijd voor de vier carnavalsdagen. Met als hoogtepunt d’n optocht met onze overige categorieën wagen Klaargestoomd vur carnaval die op diverse manieren ook nog verwijst naar onze Prins Geert I (zie foto’s elders op deze site). Zoals gewoonlijk met een act. Die ook dit jaar weer erg in de smaak valt bij het Volkels publiek. Dat alles resulteert in een eerste prijs bij de overige categorieën en tevens de publieksprijs. We zijn wederom super blij en trots!

2006 is aangebroken, het animo om iets te doen is er wel, want wat moet je anders op zondag met de carnaval doen? Langs de kant optocht kijken? Nee, dat is niet wat we willen, maar… wat gaan we doen? We doen niet te groot, het gaat om het plezier, maar wel weer een ingenieus snufje…..  Met "We lachen ons te barsten" beginnen we aan de optocht. En ook dit jaar mogen we bij de prijsuitreiking weer de eerste prijs in ontvangst nemen.

 Weer zijn we een jaar verder. Een heel bijzonder jaar… In 2007 vieren we namelijk het 22 jarig bestaan van ‘de Berkenhoek’. Daar hoort een mooie carnavalswagen bij. We gaan voor de wisselbeker bij de overige categorieën. We zijn inmiddels weer druk aan de slag. In de schuur bij van Oort  zijn “het vonkje”, “de plekkers” en het “fijne kwastje” aan de slag en ook bij de diverse naaiateliers van “het vrolijke stikje” wordt weer volop gewerkt. Wacht maar af….